فناوری بومی دانشگاه تهران پسماند خطرناک پالایشگاهی را تصفیه می‌کند
تحریریه وبانگاه ·
دانشمندان دانشگاه تهران موفق به طراحی و صنعتی‌سازی فرآیندی پیوسته و اقتصادی برای تصفیه کاستیک مستعمل پالایشگاه‌ها شدند که چالش‌های زیست‌محیطی و هزینه‌های بالای این فرآیند را برطرف می‌کند. این دستاورد به سطح آمادگی فناوری ۸ رسیده و قرارداد اجرای صنعتی آن با پالایشگاه آبادان منعقد شده است.
پسماند کاستیک مستعمل که از شست‌وشوی ترکیبات اسیدی مانند سولفید هیدروژن در پالایشگاه‌ها تولید می‌شود، به دلیل pH بسیار بالا و سمیت شدید، همواره نیازمند فرآیندهای تصفیه پرهزینه بوده است. در همین راستا، پژوهشگران دانشگاه تهران طرحی فناورانه را برای حل این معضل صنعتی ارائه کردند. به گزارش بخش اقتصاد وبانگاه بر اساس داده‌های منتشرشده در ایسنا، دکتر علی پورخلیل، عضو هیأت علمی دانشکدگان علوم و فناوری‌های میان‌رشته‌ای دانشگاه تهران و مجری اصلی این پروژه، اعلام کرد که یک فرآیند پیوسته و اقتصادی برای خنثی‌سازی و تصفیه این پسماند طراحی و به مرحله صنعتی رسیده است.
نوآوری کلیدی این روش در آن است که برخلاف روش‌های سنتی، نیازی به تبخیر یا افزایش شدید شوری پساب وجود ندارد و خروجی تصفیه‌شده امکان تصفیه بیولوژیکی نهایی را فراهم می‌آورد. این فناوری موفق شده است به سطح آمادگی فناوری ۸ (TRL 8) دست یابد و آزمون‌های عملکردی آن با نمونه‌های واقعی کاستیک مستعمل از پالایشگاه‌هایی نظیر پالایشگاه آبادان، با تأیید کارشناسان صنعتی همراه بوده است.
این موفقیت منجر به امضای تفاهم‌نامه‌ای با مدیران فنی پالایشگاه آبادان برای طراحی و اجرای واحد تصفیه در مقیاس صنعتی شد. مزیت رقابتی این سیستم، کاهش چشمگیر هزینه‌های مدیریت پسماند و رعایت کامل الزامات زیست‌محیطی است. همچنین، قابلیت نصب و راه‌اندازی در محل پالایشگاه (On-site) ریسک حمل‌ونقل مواد خطرناک را از بین می‌برد.
چشم‌انداز آتی این دستاورد، توسعه واحدهای با ظرفیت بالاتر و گسترش همکاری‌ها با دیگر صنایع انرژی کشور است. این فناوری بومی، زمینه‌ساز صادرات خدمات مهندسی و فناوری به کشورهای منطقه خواهد بود و الگویی موفق از هم‌افزایی دانشگاه و بخش خصوصی در حل مسائل کلان صنعتی محسوب می‌شود.
